Dorpskerkenbeweging

In de Protestantse Kerkbode van 22 december jl. stond een artikel met Jolanda Tuma.

Fuseren, deuren die sluiten, sloten die vallen in het krakende slot. Verstoten, afgedankt, weggepest naar de Stichting Oude Groninger Kerken omdat men niet mee kan komen in een tijdgeest waar de waan naar moderniteiten op grote schermen, in praktische vergaderzalen en een geur van synthetische kussens heerst…. Een stervende kerk weggedragen door dienders ooit gezeteld in een krakende Heerenbank.

Lees over een inspirerende onderstroom die hernieuwde ruimte schenkt, verbinding zoekt -voorzichtig op de tast- met de natuur in een ontluikende lenteknop. Ruimte die een podium biedt voor kunstvormen, cultuur of een akoestische weerklank schenkt voor muzikale inspiratie. Deuren die naar buiten open gaan, de dorpskerk als kloppend hart in levende dorpen…